Άη Κομμένο

Της Άσβεστης Μνήμης

Song for Kommeno

Ο ελληνάκος

Κι εγώ με τη σειρά μου δεν φοβάμαι τίποτα περισσότερο, απ’ το μυαλό της κότας. Απ’ το να υποχρεωθώ να συνομιλήσω με μια κότα ή μ’ ένα σκύλο, ή τέλος πάντων, μ’ ένα ζώο δυνατό πού βρυχάται. Τί να τους πω και πώς να τους το πω; Και μήπως δεν είναι εξευτελισμός, αν επιχειρήσω να μεταφράσω ή να καλύψω τις σκέψεις μου, κάτω από φράσεις απλοϊκές και ηλίθια νοήματα, για να καθησυχάσω τυχόν τη φιλυποψία μιας κότας, που όμως έχει άνωθεν τοποθετηθεί για να μας ελέγχει και να μας καθοδηγεί; Μάνος Χατζιδάκις

Σοφά Λόγια

Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκανεν εις ανθρώπους κακορίζικους, όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης.

Μακρυγιάννης.

Εκδηλώσεις

ekdiloseis1

Καιρός

kairos

Στο Κομμένο τώρα

Του Χθές

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το 1696, το Κομμένο, μαζί με τα χωριά Συκιές, Κόπραινα, Αλήμπεη, που λέγεται σήμερα Ψαθοτόπι, καθώς και με τα χωριά Ηλιάσπεη, Βρύση και Σκάλωμα που δεν υπάρχουν σήμερα- θα συγχωνεύθηκαν ασφαλώς με άλλα- πλήρωναν εκτός από τη δεκάτη προς τους Τούρκους κατακτητές και φόρο υποτελείας στους Ενετούς και συγκεκριμένα 60 ρεάλια το χρόνο. Πόσα ακριβώς πλήρωνε το κάθε χωριό δε γνωρίζουμε. Οπωσδήποτε όμως το ποσό θα ήταν ανάλογο με τον αριθμό κατοίκων του καθενός.

Με το ρεάλι- ισπανικό νόμισμα- έπαιρνε τότε ένας 18 κιλά κρέας. Το φόρο αυτό τον πλήρωναν θεληματικά οι τότε κάτοικοι του Κομμένου, όπως και των άλλων χωριών που αναφέραμε, για να προστατεύουν οι Ενετοί από τους πειρατές-τους κουρσάρους δηλ.- οι οποίοι, με τις επιδρομές τους στην περιοχή της Αρτας, λεηλατούσαν τα χωριά, φτάνοντας μέχρι και τα πιο ορεινά. Όπως και για τα άλλα χωριά του νομού-όλα τότε πλήρωνα φόρο στους Ενετούς για το σκοπό αυτό- έτσι και για το Κομμένο, ο φόρος αυτός μαρτυρεί ότι οι κάτοικοί του υπέφεραν πολύ εκείνα τα χρόνια από τους πειρατές, οι οποίοι εκτός από την λεηλασία, θα σκότωναν κιόλας, θα βίαζαν και θα αιχμαλώτιζαν άτομα για να έπαιρναν λύτρα. Οι Τούρκοι κατακτητές είχαν ανεχτεί το φόρο αυτόν προς τους Ενετούς, γιατί όπως γράφουν και άλλοι συγγραφείς, δεν είχαν φαίνεται ικανές δυνάμεις για να προστατέψουντην περιοχή από τουςκουρσάρους.

Το 1881 λειτουργούσε χωριό ένα γραμματοδιδασκαλείο β τάξης, που φοιτούσαν 60 μαθητές. Δίδασκε σε αυτό ενας δάσκαλος που τον πλήρωναν οι Κομμιώτες.

Το 1884 το Κομμένο αριθμούσε 60 και πλέον οικογένειες. Εκκλησιάζονταν στην εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου που σώζεται μέχρι και σήμερα.

Η εκκλησία αυτή κτίστηκε το 1814 και λειτουργούσαν τρεις ιερείς.

Στα ανατολικά του χωριού υπήρχε ο Ναός της Αγ. Παρασκευής κατεστραμμένοςπου ανήκε στην Μητρόπολη Αρτας. Ακόμη υπήρχε και άλλη εκκλησία πιο παλιά, της Μεταμόρφωσης που ανήκε στην οικογένεια των Μισσαίων από Ιωάννινα. Βρισκόταν κοντά στο Παλαιοχώρι, παλιά θέση του Κομμένου που ονομαζόταν και Αγγουρομέτσι.

Το Κομμένο είναι έδρα κοινότητας από το 1912. Υπαγόταν αρχικά σε αυτό οι Συκιές, το Τσουπί και η Κόπραινα.

Το 1929 αποσπάστηκαν από το Κομμένο και αποτέλεσαν την κοινότητα Συκεών.

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Οι Κομμιώτες στηριζόμενοι στην παράδοση λένε ότι το χωριό βρισκόταν σε άλλη τοποθεσία, που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από τη σημερινή θέση στο Παλιοχώρι. Υπάρχουν σε αυτή τη περιοχή σκόρπια κεραμικά που μαρτυρούν την ύπαρξη κατοίκων.

Πολλοίπιστεύουν ότι η ονομασία Κομμένο προήλθε επειδή το ποτάμι έκοβε ο ποταμός Αραχθος σιγά - σιγά και οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν.

Υπάρχει έγγραφη μαρτυρία ότι το χωριό αναφερόταν με αυτή την ονομασία από το 1696.

Μια άλλη εκδοχή της ονομασίας είναι επειδή το Κομμένο ήταν αποκομμένο από άλλα χωριά του κάμπου.

Στο Νεοχώρι πιστεύεται ότι ήταν ενωμένο με το Κομμένο και λεγόταν Κακούδι. Μια χρονιά ο Αραχθος πλημμύρισε και τα νερά ήταν τόσο ερμητικά και πολλά πού άλλαξε η κοίτη του ποταμού και χώρισε την περιοχή σε δυο τμήματα. Έντρομοι πολλοί κάτοικοι πήγαν βορειότερα και έφτιαξαν νέο χωριό που το ονόμασαν Νεοχώρι. Οι κάτοικοι του Νοτιοανατολικού τμήματος έφτιαξαν νέο χωριό ποπυ το ονόμασαν Κομμένο.

Η παράδοση αυτή είναι άγνωστη στο Κομμένο και μάλλον δεν είναι αληθινή. Παλιές μαρτυρίες αναφέρουν ότι το Νεοχώρι δεν καταστράφηκε από το ποτάμι αλλά από ληστές.

 © 2016 Ηλίας